Prawo karne stanowi fundamentalny filar każdego zorganizowanego społeczeństwa, definiując normy zachowań i określając konsekwencje ich naruszenia. Kiedy mówimy o prawie karnym, jakie sprawy są przez nie regulowane, musimy sięgnąć do szerokiego spektrum czynów, które mogą być uznane za przestępstwa. Od najmniejszych wykroczeń, po najbardziej drastyczne zbrodnie, system prawnokarny ma za zadanie chronić porządek publiczny, bezpieczeństwo obywateli oraz ich podstawowe prawa i wolności.
Podstawową funkcją prawa karnego jest prewencja. Działa ono na dwóch poziomach prewencji ogólnej i szczególnej. Prewencja ogólna polega na odstraszaniu potencjalnych sprawców od popełniania przestępstw poprzez uświadamianie im grożących sankcji. Prewencja szczególna skupia się natomiast na zapobieganiu recydywie, czyli powtarzaniu przestępstw przez osoby już wcześniej skazane.
System prawnokarny opiera się na zasadzie nullum crimen sine lege nulla poena sine lege, co oznacza, że nie ma przestępstwa ani kary bez ustawy. Tylko ustawa może określać, jakie zachowania są zabronione i jakie kary za nie grożą. Prawo karne nie jest statyczne, lecz podlega ciągłym zmianom, dostosowując się do ewoluujących potrzeb społecznych i pojawiających się nowych zagrożeń. W każdej epoce i w każdym kraju definicja przestępstwa może się nieco różnić, ale jego istota – ochrona wartości, które są kluczowe dla wspólnego życia – pozostaje niezmienna.
Rozważając prawo karne, jakie sprawy są obejmowane jego zakresem, musimy pamiętać o jego dualizmie. Z jednej strony mamy do czynienia z przestępstwami formalnymi, gdzie istotą jest samo naruszenie zakazu ustawowego, niezależnie od jego skutków. Z drugiej strony występują przestępstwa materialne, gdzie dla zaistnienia przestępstwa konieczne jest wystąpienie określonego skutku, na przykład śmierci człowieka w przypadku zabójstwa. Ta subtelna różnica ma znaczenie przy ustalaniu winy i odpowiedzialności sprawcy.
Dalsze zgłębianie tematu prawa karnego, jakie sprawy dotykają życia każdego z nas, pozwala lepiej zrozumieć mechanizmy działania państwa w obszarze bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Jest to dziedzina, która dotyka każdego obywatela, zarówno jako potencjalnej ofiary, jak i potencjalnego sprawcy. Zrozumienie jego podstawowych zasad jest kluczowe dla świadomego uczestnictwa w życiu społecznym i prawnym.
W jakich sprawach prawo karne chroni przed przemocą i agresją?
Prawo karne odgrywa kluczową rolę w ochronie jednostki i społeczeństwa przed wszelkimi formami przemocy i agresji. Kiedy pytamy, w jakich sprawach prawo karne chroni przed tymi negatywnymi zjawiskami, należy wymienić szeroki katalog czynów zabronionych, których celem jest zadanie krzywdy fizycznej lub psychicznej innym osobom. Jest to jeden z najbardziej fundamentalnych obszarów działania systemu prawnokarnym, mający na celu zapewnienie bezpieczeństwa osobistego obywateli.
Najpoważniejszymi przestępstwami związanymi z przemocą są te godzące w życie i zdrowie człowieka. Mowa tu przede wszystkim o zabójstwie, czyli spowodowaniu śmierci innej osoby, które może być popełnione umyślnie lub nieumyślnie. Prawo karne rozróżnia przy tym różne typy zabójstw, takie jak zabójstwo kwalifikowane, popełnione z niskich pobudek, w wyniku bójki czy w stanie silnego wzburzenia emocjonalnego, a także pomocnictwo do samobójstwa.
Kolejną kategorią są przestępstwa przeciwko zdrowiu. Obejmują one spowodowanie uszczerbku na zdrowiu, zarówno lekkiego, jak i ciężkiego. Ciężki uszczerbek na zdrowiu to na przykład utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia, narządów wewnętrznych, kalectwo lub choroba psychiczna. Prawo karne przewiduje również odpowiedzialność za narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
Nie można zapomnieć o przestępstwach przeciwko wolności seksualnej i obyczajowości. Gwałt, wykorzystanie seksualne, kazirodztwo to czyny, które naruszają najbardziej intymną sferę życia człowieka i są surowo karane. Prawo karne stara się chronić ofiary tych przestępstw, zapewniając im wsparcie i dążąc do ukarania sprawców.
Inne formy agresji, które są penalizowane, to między innymi:
- Groźby karalne – zarówno werbalne, jak i te wyrażone w inny sposób, które wzbudzają w zagrożonym uzasadnioną obawę ich spełnienia.
- Naruszenie nietykalności cielesnej – polegające na naruszeniu integralności fizycznej innej osoby, nawet bez spowodowania obrażeń.
- Porwanie i bezprawne pozbawienie wolności – które pozbawiają człowieka swobody przemieszczania się i decydowania o swoim losie.
- Znęcanie się – które polega na zadawaniu fizycznych lub psychicznych cierpień osobie bliskiej lub pozostającej w stosunku zależności.
System prawnokarny ustanawia sankcje za te czyny, od kar grzywny po długoletnie pozbawienie wolności, mając na celu nie tylko ukaranie sprawców, ale również odstraszenie potencjalnych agresorów i zapewnienie poczucia bezpieczeństwa wszystkim obywatelom. Reakcja prawnokarna na akty przemocy i agresji jest kluczowa dla utrzymania porządku społecznego i ochrony najbardziej podstawowych wartości.
Jakie sprawy dotyczące własności chroni polskie prawo karne?
Prawo karne odgrywa nieocenioną rolę w ochronie własności, zarówno tej materialnej, jak i niematerialnej. Kiedy zastanawiamy się, jakie sprawy dotyczące własności chroni polskie prawo karne, należy zwrócić uwagę na szeroki wachlarz czynów zabronionych, które naruszają prawa właścicieli do posiadania, używania i dysponowania swoją własnością. Jest to kluczowe dla stabilności gospodarczej i poczucia bezpieczeństwa prawnego obywateli.
Najczęściej występującym przestępstwem przeciwko własności jest kradzież. Polega ona na zabraniu cudzej rzeczy ruchomej bez zgody właściciela w celu jej przywłaszczenia. Prawo karne rozróżnia kradzież zwykłą od kradzieży z włamaniem, gdzie sprawca pokonuje zabezpieczenia, a także kradzieży kwalifikowanych, na przykład popełnionych w tzw. systemie, czyli na mieniu znacznej wartości.
Kolejnym istotnym przestępstwem jest przywłaszczenie. Różni się ono od kradzieży tym, że sprawca już legalnie wszedł w posiadanie rzeczy, na przykład na podstawie umowy użyczenia lub najmu, a następnie postanawia zatrzymać ją dla siebie, pozbawiając właściciela prawa do niej. Jest to forma naruszenia zaufania i umowy.
Niszczenie cudzej własności, czyli uszkodzenie lub zniszczenie rzeczy, również jest penalizowane. Może to być celowe zniszczenie mienia, na przykład poprzez podpalenie, wybicie szyby, czy uszkodzenie pojazdu. Prawo karne chroni w ten sposób przed nieodwracalnym pozbawieniem kogoś jego dóbr materialnych.
Warto również wspomnieć o oszustwie. Jest to przestępstwo, które polega na wprowadzeniu w błąd innej osoby w celu doprowadzenia jej do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem. Oszustwo może przybierać różne formy, od drobnych wyłudzeń po skomplikowane machinacje finansowe. Prawo karne stara się zwalczać wszelkie próby uzyskania korzyści majątkowych w sposób nieuczciwy i krzywdzący dla innych.
Inne sprawy dotyczące własności, które są objęte ochroną prawa karnego, to:
- Rozwój przestępczości gospodarczej, obejmującej m.in. pranie pieniędzy, oszustwa podatkowe, czy nielegalne działania na rynku finansowym.
- Przestępstwa przeciwko prawom konsumentów, chroniące przed nieuczciwymi praktykami handlowymi.
- Kradzież własności intelektualnej, takiej jak piractwo komputerowe, naruszenie praw autorskich czy znaków towarowych.
- Naruszenia miru domowego, czyli bezprawne wejście do cudzego mieszkania lub posiadłości.
- Wyłudzenia kredytów i pożyczek.
Celem prawa karnego w tym zakresie jest zapewnienie stabilności obrotu gospodarczego, ochrony praw nabytych oraz zaufania w relacjach handlowych i prywatnych. Sankcje karne mają na celu zarówno naprawienie szkody, jak i zapobieganie podobnym czynom w przyszłości.
Z jakimi sprawami dotyczącymi życia publicznego mierzy się prawo karne?
Prawo karne odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu porządku i stabilności życia publicznego. Kiedy analizujemy, z jakimi sprawami dotyczącymi życia publicznego mierzy się prawo karne, musimy przyjrzeć się czynom, które naruszają funkcjonowanie państwa, jego instytucji, a także podstawowe zasady współżycia społecznego w wymiarze zbiorowym. Jest to obszar, gdzie ochrona dobra wspólnego nabiera szczególnego znaczenia.
Jednym z fundamentalnych obszarów jest zwalczanie przestępstw przeciwko państwu. Obejmuje to szeroki katalog czynów, takich jak zdrada stanu, szpiegostwo, zamach na ustrój państwa, czy sabotaż. Te przestępstwa godzą w samą egzystencję i suwerenność państwa, dlatego są traktowane z najwyższą surowością.
Kolejnym ważnym aspektem jest ochrona porządku publicznego. Prawo karne penalizuje zachowania, które zakłócają spokój i bezpieczeństwo w miejscach publicznych, takie jak chuligaństwo, udział w zbiegowiskach, które zagrażają życiu lub zdrowiu wielu osób, czy też publiczne nawoływanie do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na przynależność wyznaniową.
Przestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości stanowią kolejną grupę czynów, które negatywnie wpływają na życie publiczne. Należą do nich między innymi składanie fałszywych zeznań, utrudnianie postępowania karnego, czy przekupstwo funkcjonariuszy publicznych. Bez sprawnego i uczciwego wymiaru sprawiedliwości państwo nie może efektywnie funkcjonować.
Nie można zapomnieć o przestępstwach korupcyjnych, które podważają zaufanie do instytucji państwowych i samorządowych. Przyjmowanie i wręczanie łapówek, nadużywanie uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, to zjawiska, które niszczą tkankę społeczną i gospodarkę.
W kontekście życia publicznego prawo karne zajmuje się również takimi sprawami jak:
- Przestępstwa przeciwko wyborom, na przykład fałszowanie wyników wyborów czy kupowanie głosów.
- Naruszenie przepisów dotyczących zgromadzeń publicznych i organizacja nielegalnych demonstracji.
- Używanie materiałów wybuchowych lub innych niebezpiecznych substancji w miejscach publicznych bez odpowiedniego zezwolenia.
- Rozpowszechnianie fałszywych informacji, które mogą wywołać niepokój społeczny lub zagrożenie.
- Przestępstwa komputerowe i cyberprzestępczość, które coraz częściej przenoszą się do sfery publicznej, wpływając na funkcjonowanie administracji i bezpieczeństwo obywateli.
Celem prawa karnego w tym zakresie jest zapewnienie sprawnego funkcjonowania państwa, ochrony jego podstawowych instytucji oraz zagwarantowanie obywatelom bezpieczeństwa i porządku w przestrzeni publicznej. Działania te są niezbędne dla zachowania demokracji i praworządności.
Z jakimi sprawami dotyczącymi ruchu drogowego radzi sobie prawo karne?
Prawo karne odgrywa niezwykle istotną rolę w regulowaniu zachowań uczestników ruchu drogowego i egzekwowaniu bezpieczeństwa na drogach. Kiedy pytamy, z jakimi sprawami dotyczącymi ruchu drogowego radzi sobie prawo karne, należy zwrócić uwagę na szeroki zakres naruszeń przepisów, które mogą prowadzić do tragicznych konsekwencji, zarówno dla sprawców, jak i dla innych użytkowników dróg.
Najpoważniejszymi przestępstwami drogowymi są te, które prowadzą do śmierci lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu innych osób. Mowa tu przede wszystkim o spowodowaniu wypadku drogowego, w wyniku którego śmierć poniosła jedna lub więcej osób, albo nastąpił ciężki uszczerbek na zdrowiu. Prawo karne przewiduje za to surowe kary, zależne od stopnia winy sprawcy i rozmiaru szkody.
Szczególną kategorią przestępstw drogowych jest prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Nawet niewielka ilość alkoholu we krwi lub obecność substancji psychoaktywnych może znacząco obniżyć zdolność kierowcy do bezpiecznego prowadzenia pojazdu, prowadząc do zwiększonego ryzyka wypadku. Prawo karne traktuje takie przypadki z dużą surowością, często orzekając zakaz prowadzenia pojazdów na długie lata, a nawet karę pozbawienia wolności.
Inne przestępstwa drogowe obejmują między innymi:
- Ucieczkę z miejsca wypadku – sprawca, który oddala się z miejsca zdarzenia, utrudnia ustalenie okoliczności wypadku i uniknięcie odpowiedzialności.
- Naruszenie zasad ruchu drogowego, które doprowadziło do stworzenia bezpośredniego zagrożenia dla życia lub zdrowia innych osób.
- Prowadzenie pojazdu bez uprawnień lub z zatrzymanym prawem jazdy.
- Przekroczenie dopuszczalnej prędkości w sposób rażący, który stanowił bezpośrednie zagrożenie.
- Jazda pojazdem niedopuszczonym do ruchu, jeśli stanowi to zagrożenie.
Prawo karne ustanawia również odpowiedzialność za wykroczenia drogowe, które nie osiągają poziomu przestępstwa, ale nadal stanowią naruszenie przepisów. Mogą to być na przykład nieprawidłowe parkowanie, przekroczenie prędkości o niewielką wartość, czy nieustąpienie pierwszeństwa przejazdu w sytuacji niegrożącej bezpośrednim wypadkiem.
Celem prawa karnego w kontekście ruchu drogowego jest przede wszystkim zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim jego uczestnikom. Poprzez surowe egzekwowanie przepisów i odpowiednie karanie sprawców naruszeń, system prawnokarny dąży do ograniczenia liczby wypadków, obrażeń i ofiar śmiertelnych na drogach. Jest to ciągła walka o kulturę jazdy i odpowiedzialność każdego kierowcy.
W jakich sprawach prawo karne oferuje ochronę poprzez OCP przewoźnika?
Prawo karne, choć bezpośrednio nie reguluje kwestii ubezpieczeń, pośrednio wpływa na bezpieczeństwo i odpowiedzialność w sektorze transportu, w tym na znaczenie polis takich jak Obowiązkowe Ubezpieczenie Odpowiedzialności Cywilnej (OCP) przewoźnika. Kiedy analizujemy, w jakich sprawach prawo karne oferuje ochronę poprzez OCP przewoźnika, należy spojrzeć na te sytuacje, w których naruszenie przepisów ruchu drogowego lub zasad wykonywania transportu prowadzi do szkód, za które przewoźnik ponosi odpowiedzialność cywilną, a która jest pokrywana przez ubezpieczenie.
Podstawowym obszarem, gdzie OCP przewoźnika odgrywa kluczową rolę, są szkody wyrządzone w mieniu osób trzecich w związku z prowadzoną działalnością transportową. Jeśli kierowca pojazdu ciężarowego spowoduje wypadek, w wyniku którego uszkodzone zostanie inne pojazdy, infrastruktura drogowa (np. bariery energochłonne, znaki drogowe), lub prywatne mienie (np. ogrodzenie posesji), to przewoźnik jest odpowiedzialny za naprawienie tych szkód. Ubezpieczenie OCP pokrywa koszty związane z naprawą lub rekompensatą za poniesione straty, chroniąc przewoźnika przed bankructwem.
Kolejnym ważnym aspektem jest odpowiedzialność za uszkodzenie lub utratę przewożonego towaru. Chociaż podstawowe ubezpieczenie OCP przewoźnika skupia się na szkodach wyrządzonych osobom trzecim, często rozszerza się je o klauzulę cargo, która obejmuje szkody w przewożonym ładunku. W przypadku kradzieży towaru, jego uszkodzenia podczas transportu (np. w wyniku nieszczęśliwego wypadku, niewłaściwego zabezpieczenia), przewoźnik jest zobowiązany do wypłaty odszkodowania. Ubezpieczenie to chroni zarówno przewoźnika, jak i nadawcę towaru.
Prawo karne może również pośrednio wpływać na konieczność posiadania OCP przewoźnika poprzez przepisy dotyczące bezpieczeństwa w transporcie. Naruszenie przepisów dotyczących czasu pracy kierowców, dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu, czy stanu technicznego pojazdu, może prowadzić do wypadków. W takich sytuacjach, nawet jeśli naruszenie było niezamierzone, przewoźnik ponosi odpowiedzialność. Posiadanie odpowiedniego ubezpieczenia jest wówczas niezbędne do pokrycia ewentualnych roszczeń.
Warto zaznaczyć, że OCP przewoźnika nie zwalnia z odpowiedzialności karnej. Jeśli kierowca popełni przestępstwo, np. spowoduje wypadek pod wpływem alkoholu, poniesie odpowiedzialność karną. Ubezpieczenie OCP dotyczy odpowiedzialności cywilnej, czyli obowiązku naprawienia szkody materialnej wyrządzonej poszkodowanemu. Niemniej jednak, posiadanie ważnego ubezpieczenia OCP jest wymogiem prawnym w wielu krajach i świadczy o profesjonalizmie przewoźnika, minimalizując ryzyko finansowe związane z prowadzoną działalnością.
Podsumowując, choć prawo karne nie zajmuje się bezpośrednio polisami ubezpieczeniowymi, to jego przepisy dotyczące odpowiedzialności za szkody wyrządzone w ruchu drogowym i podczas wykonywania usług transportowych sprawiają, że OCP przewoźnika staje się kluczowym elementem zarządzania ryzykiem w branży transportowej. Chroni ono przed finansowymi skutkami zdarzeń, które mogłyby mieć również wymiar karny dla kierowcy lub firmy.
Jakie sprawy związane z przestępczością zorganizowaną rozpatruje prawo karne?
Prawo karne stanowi podstawowe narzędzie w walce z przestępczością zorganizowaną, która stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego i stabilności gospodarczej. Kiedy pytamy, jakie sprawy związane z przestępczością zorganiowaną rozpatruje prawo karne, musimy sięgnąć do szerokiego katalogu czynów zabronionych, które charakteryzują się specyficzną metodologią działania i często obejmują wiele osób.
Podstawowym elementem prawa karnego w kontekście przestępczości zorganizowanej jest penalizacja samego bytu grupy przestępczej. Kodeks karny przewiduje odpowiedzialność za udział w zorganizowanej grupie przestępczej lub związku przestępczym, nawet jeśli członek grupy nie popełnił bezpośrednio żadnego konkretnego przestępstwa. Samo tworzenie i przynależność do takiej struktury jest już czynem zabronionym.
Przestępczość zorganizowana często opiera się na działalności przestępczej w zakresie handlu narkotykami. Prawo karne surowo karze produkcję, handel, przemyt, a także posiadanie znacznych ilości substancji psychoaktywnych. Działalność ta często wiąże się z innymi przestępstwami, takimi jak przemoc, pranie pieniędzy czy korupcja.
Innym kluczowym obszarem jest handel ludźmi i przestępstwa przeciwko wolności seksualnej. Zorganizowane grupy przestępcze wykorzystują ludzi w celach zarobkowych, seksualnych, czy do pracy przymusowej. Prawo karne stara się zwalczać te okrutne zjawiska, chroniąc ofiary i karząc sprawców.
Nie można zapomnieć o przestępstwach gospodarczych i finansowych, które są domeną wielu grup przestępczych. Obejmuje to między innymi:
- Pranie pieniędzy – polegające na ukrywaniu pochodzenia nielegalnie zdobytych środków finansowych poprzez wprowadzanie ich do legalnego obiegu.
- Oszustwa finansowe na dużą skalę, w tym wyłudzanie kredytów, oszustwa inwestycyjne, czy tworzenie piramid finansowych.
- Przemyt i handel nielegalnymi towarami, takimi jak broń, materiały wybuchowe, czy dobra skradzione.
- Fałszowanie dokumentów i pieniędzy.
Prawo karne w walce z przestępczością zorganizowaną wykorzystuje również specjalne środki dowodowe, takie jak podsłuchy, kontrola korespondencji, czy obserwacja. Celem jest nie tylko ukaranie sprawców poszczególnych czynów, ale również rozbicie struktur przestępczych, zapobieżenie przyszłym przestępstwom i odzyskanie nielegalnie zgromadzonego majątku.
System prawnokarny w Polsce i na świecie stale ewoluuje, aby skuteczniej przeciwdziałać coraz bardziej złożonym formom przestępczości zorganizowanej. Wymaga to ścisłej współpracy międzynarodowej organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości.
W jakich sprawach prawo karne zajmuje się ochroną życia rodzinnego?
Prawo karne, choć często kojarzone z przestępstwami przeciwko życiu, mieniu czy porządkowi publicznemu, odgrywa również istotną rolę w ochronie życia rodzinnego, zwłaszcza w sytuacjach, gdy dochodzi do naruszenia podstawowych praw i dobra członków rodziny. Kiedy zastanawiamy się, w jakich sprawach prawo karne zajmuje się ochroną życia rodzinnego, należy zwrócić uwagę na czyny, które godzą w intymność, bezpieczeństwo i prawidłowe funkcjonowanie rodziny jako podstawowej komórki społecznej.
Najpoważniejszym przestępstwem naruszającym integralność fizyczną i psychiczną członków rodziny jest znęcanie się. Prawo karne definiuje znęcanie jako zadawanie fizycznych lub psychicznych cierpień, często w sposób powtarzalny i systematyczny. Może ono dotyczyć małżonka, partnera, dzieci, a także innych osób pozostających w bliskim stosunku. Celem penalizacji znęcania jest ochrona ofiar przed przemocą i zapewnienie im bezpieczeństwa.
Kolejnym obszarem, w którym prawo karne chroni życie rodzinne, są przestępstwa przeciwko obowiązkom rodzicielskim. Obejmuje to między innymi porzucenie dziecka, które stanowi poważne zagrożenie dla jego życia i zdrowia. Prawo karne nakłada obowiązek opieki i wychowania na rodziców, a jego naruszenie może prowadzić do odpowiedzialności karnej.
Nie można zapomnieć o przestępstwach seksualnych w rodzinie. Gwałt, kazirodztwo, czy wykorzystanie seksualne dziecka to czyny, które w sposób drastyczny naruszają intymność i bezpieczeństwo członków rodziny, zwłaszcza tych najmłodszych i najbardziej bezbronnych. Prawo karne traktuje te przestępstwa z najwyższą surowością.
Prawo karne zajmuje się również sprawami związanymi z naruszeniem miru domowego, które często dotyka życia rodzinnego. Bezprawne wejście do mieszkania, które jest azylem rodziny, może być źródłem poczucia zagrożenia i naruszenia prywatności.
Inne sprawy, w których prawo karne może ingerować w życie rodzinne, to:
- Naruszenie obowiązków alimentacyjnych, gdy brak płatności stanowi poważne zagrożenie dla utrzymania rodziny.
- Przemoc ekonomiczna, która może przybierać różne formy i prowadzić do uzależnienia jednego z członków rodziny.
- Naruszenie tajemnicy rodzinnej, na przykład ujawnienie prywatnych informacji bez zgody.
- Próby odebrania dziecka rodzicom w sytuacjach zagrożenia, gdy działanie rodziców stanowi bezpośrednie niebezpieczeństwo.
Ważne jest, aby pamiętać, że prawo karne ingeruje w życie rodzinne tylko w sytuacjach, gdy dochodzi do naruszenia podstawowych norm prawnych i moralnych, zagrażających bezpieczeństwu i dobru członków rodziny. Celem jest ochrona tych, którzy sami nie są w stanie się obronić, oraz zapewnienie poczucia bezpieczeństwa w ramach życia rodzinnego.
